Nieuwe wet op de ontwikkelingssamenwerking: verpakking belangrijker dan inhoud

Door Ingeborg De Meulemeester op 20 december 2012, over deze onderwerpen: Ontwikkelings|samenwerking, Politiek

Vorige week, op 11 december, stuurde Paul Magnette (PS) een persbericht rond met als titel “Minister moderniseert wet op ontwikkelingssamenwerking”. Dat was snel! Het overleg over de vernieuwing van de wet van 25 mei 1999 was nog maar net achter de rug, en er was al meteen euforie. Nochtans, de besprekingen in de Kamercommissie Buitenlandse Zaken over onder meer vrouwen- en kinderrechten, het belang van duurzame ontwikkeling, de relaties met de deelstaten en de noodzaak van een coherent federaal beleid waren behoorlijk teleurstellend. Heel wat vernieuwende voorstellen werden er a priori verworpen, zelfs zonder enige vorm van discussie. Politieke kleur leek belangrijker dan politieke samenwerking ...

Teleurstellend

Amper twee maanden geleden kregen de parlementsleden het wetsontwerp dat de ‘wet op ontwikkelingssamenwerking van 25 mei 1999’ diende te vervangen, op het bord. Op zeer korte termijn lagen dus heel wat belangrijke beslissingen voor, beslissingen die rechtstreeks en onrechtstreeks levens beïnvloeden. Als afgevaardigde voor de N-VA was ik direct betrokken bij de discussies en de debatten. Mijn stelling is: op zo’n korte termijn van nauwelijks twee maanden kan je dergelijke belangrijke kaderwet niet moderniseren. Waarom niet? Omdat er zeer grondige inhoudelijke analyses nodig zijn. Ik diende prompt een officiële aanvraag in om in de Kamercommissie Buitenlandse Zaken hoorzittingen te organiseren met de belangrijke actoren uit het middenveld. Ik kreeg nooit enig officieel antwoord. Teleurstellend!

Zoals wel vaker met de regering-Di Rupo is vooral de verpakking belangrijk: de nieuwe wet leest als een mooi compromis tussen de regeringspartijen. De regelgeving werd aangepast aan de nieuwe eisen, zeg maar: aan de noden van een globaliserende wereld waarin internationale samenwerking steeds meer centraal staat. Ik vind het zeer positief dat mensenrechten worden vermeld in de nieuwe wet, maar dit is dan ook maar logisch. Maar de Kamercommissie Buitenlandse Zaken had wel wat meer moed mogen tonen. De nieuwe regelgeving mocht best vernieuwender, meer vooruitstrevend. We hadden, bijvoorbeeld, ook de focus kunnen leggen op nieuwe tendensen, zoals gendermainstreaming en op de basisrechten voor vrouwen én kinderen. Maar neen dus. Die moed ontbrak de regeringspartijen. Ik vind de nieuwe wet dus echt een gemiste kans.

Paradox

Tijdens de parlementaire debatten werd vaak gesproken over de zogenaamde ‘exit-strategie’: het eenzijdig opzeggen van de steun. Eigenlijk vormt dit een paradox, want de nieuwe wet bevat geen enkele voorwaarde waaraan de partnerlanden moeten voldoen. Spreken over een ‘strategie’ is dus een eufemisme. Wanneer de federale overheid beslist om haar steun stop te zetten, dan hoeft dat zelfs niet gebaseerd te zijn op enig wettelijk kader. Nochtans is het zeer belangrijk dat het partnerland, de mensen daar, maar ook de burgers in eigen land, weten dat stopzetting of vermindering van de hulp niet per definitie een louter politieke keuze is. Ook in de nieuwe wet werden geen criteria opgenomen om de ogenschijnlijke politieke willekeur een halt toe te roepen. Spijtig.

Ondermaats

Mijn conclusie: de rol van het parlement bij de ontwikkeling van deze nieuwe wet op de ontwikkelingssamenwerking was gewoon ondermaats. Deze nieuwe kaderwet moet 15 jaar, of misschien nog langer, overeind blijven. Het is dan ook bijzonder teleurstellend dat zo’n belangrijke wet er op het einde van de federale ministeriële carrière van Paul Magnette gewoon even werd ‘doorgejaagd’. De nieuwe wet is echt een gemiste kans. De regering-Di Rupo gaf niet thuis om het parlement én het middenveld te betrekken. Een palmares-van-de-schone-schijn van een minister was belangrijker dan een goed en grondig inhoudelijk debat. Het wordt stilaan een traditie. Maar dat maakt de bittere evaluatie absoluut niet minder erg.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is